> ผู้ที่พึ่งเข้ามาเป็นครั้งแรก กรุณาทำความเข้าใจก่อนค่ะ <
อยากให้ทุกๆคนอ่านเอนทรี่นี้จริงๆนะ
เอนทรี่นี้เป็นเอนทรี่สั่งเสีย ไม่ใช่และ!! ยังไม่รีบตายค่ะ จขบ.สุดน่ารักยังมีชีวิตอีกยืนยาว(มึงรกโลกมากค่ะ) แต่มรสุมชีวิตต้องเข้ามาอีกระลอกแล้ว อาจจะหายไปเป็นเดือน หรือหลายเดือน .. ซึ่งทิ้งนิยายไว้ให้อ่านต่างหน้ามากมายหลายตอนทีเดียว(มั้ง) หวังว่าคงจะไม่ลืมกัน
คงจะรู้เหตุผลแล้วเน้อว่าทำไมเราถึงลงมาราธอนขนาดนั้น 5555 ค่อยๆทยอยอ่านก็ได้ค่า เอาไว้อ่านเวลาว่างๆนั่นแหละ
BKK , I love you [24] - สวนหลวง
BKK , I love you [25] - ร่มเกล้า
BKK , I love you [26] - วัฒนา
Oncologist < My nothing birthday present >
Dentist < Our 2 years Anniversary >
Once Upon A Time As A Kitten << Short Novel
ปฏิบัติการสร้างรักโรงเรียนผู้นำ << Short Novel
มีเรื่องตั้งมากมายอยากจะพูดคุยกับท่านผู้อ่าน แต่ก็ไม่รู้จะลงตรงไหนดี เอาเป็นว่าขอลงเอนทรี่นี้เลยก็แล้วกันค่ะ
เราอาจจะจำนักอ่านของเราได้ไม่หมดก็จริง(แต่ก็ค่อนข้างจำได้หลายท่านนะคะ) แต่เราก็ดีใจเสมอที่พวกท่านมาคอมเม้นท์ ไม่ว่าคอมเม้นท์นั้นจะสั้นจะยาว จะติหรือจะชม .. ที่ดีใจที่สุด คือการที่ท่านใช้เวลาของท่านในการอ่านนิยายของเรา
เรื่องเล่าที่เกิดจากจินตนาการอันกลั่นกรองมาจากสมองน้อยๆของเจ้าของบล๊อกคนนี้ ไม่คิดว่าจะมีคนเข้ามาคอมเม้นท์ เข้ามาทำความรู้จัก จนกลายเป็นเพื่อนๆกัน รู้จักกัน คุยหยอกกันได้ จากคนที่ทำบล๊อกเพียงคนเดียว ทำให้กลายเป็นสังคมเล็กๆอีกสังคมนึงบนโลกวายในอินเตอร์เน็ท ดีใจจัง
ไม่รู้ว่าจะมีใครรู้รึเปล่า แต่เราก็อยากให้รู้ว่าเราไม่ได้ใส่ใจแค่รายละเอียดเฉพาะในแต่ละเรื่อง ..แต่เราใส่ใจกระทั่งเรื่องที่จะลงต่อกัน ..เราอยากให้เรื่องที่ลงต่อกันไม่ใช่แนวเดียวกัน เพราะเผื่อใครเข้าไปค้นนิยายอ่านในสารบัญนิยายแล้วกดอ่านเรื่องต่อๆกันจะได้รับอรรถรสไปคนละแบบ ( ไม่ต้องอะไรมาก ลองอ่านไล่BKKแต่ละเรื่องดูก็ได้ค่ะ )
ไม่ได้จะมาบอกว่าเราเป็นคนดี เป็นคนละเอียด ไม่ได้จะมาชมตัวเองอะไรหรอกค่ะ ^^ เพียงแต่จะมาบอกว่าเราเองก็ทุ่มเทกับที่นี่เต็มที่เหมือนกัน พยายามทำอย่างดีที่สุด เท่าที่ 'คน(อยาก)เขียน' คนนึงจะทำให้ผู้อ่านได้ ..และเราก็ถือว่าเราให้เกียรตินักอ่านทุกๆท่านด้วย เพราะเรื่องไหนที่แต่งแล้วเราอ่านเองเราว่าไม่สนุก ไม่เปิ๊ก นี่เราไม่เอาลงนะคะ ลบทิ้งไปแล้วหลายเรื่องเหมือนกัน ..แต่ถ้าสำหรับผู้อ่าน บางเรื่องที่ลงมันไม่สนุกแล้วล่ะก็ ก็ต้องขอโทษจริงๆค่ะ
เรารู้ว่านิยายวายมีหลายแบบ นักอ่านวายก็มีหลายแบบ บางท่านก็ชอบNCเป็นชีวิตจิตใจ บางท่านก็อ่านได้ ส่วนบางท่านก็ค่อนข้างแอนตี้บ้างเหมือนกัน ถ้ารู้สึกว่ามันไม่เหมาะ(เราเองบางทีก็เป็นค่ะ)
ทั้งนี้ทั้งนั้น ..เราเป็นแค่นักเล่าเรื่องคนนึงที่อยากจะนำเสนอนิยายวายออกมาในรูปแบบที่ไม่ซ้ำกับคนอื่น (เพราะถ้าซ้ำ ท่านหาอ่านที่ไหนก็ได้) อยากให้ผู้อ่านของเราได้รอยยิ้ม ได้เสียงหัวเราะ และได้ข้อคิดจากเรื่องที่เราแต่ง มากกว่าที่จะให้ได้รับอารมณ์ในทางกามารมณ์(ซึ่งหาอ่านได้ทั่วไป) .. หรือ.. ถ้ามีเด็กๆที่เพิ่งเข้าสู่วงการวาย หรือยังไม่อายุไม่ถึง 17 ปี พี่ก็อยากให้น้องๆลองอ่านในลักษณะนิยายของพี่ดู แล้วน้องจะรู้ว่าพี่ให้น้องได้มากกว่าฉากเรท ( อย่างน้อยนั่นคือสิ่งที่พี่ต้องการจะให้ )
เราไม่อยากให้ใครมองวายว่าเป็นเรื่องของความลามกเพียงอย่างเดียวอย่างที่เคยบอกไปแล้ว เพราะฉะนั้นถ้านิยายของเราไม่มีฉากเรทที่ถูกใจเราก็ต้องขอโทษด้วยค่ะ ( แต่ที่ขอโทษไปนี้ ไม่ได้หมายความว่าเราจะไปเพิ่มฉากเรทในเรื่องอื่นๆหรอกนะคะ เพราะคิดว่าถ้าใครอยากอ่านเรื่องเรทๆคงไม่เข้าบล๊อกนี้หรอก ^^ )
นอกจากนี้ อยากจะขอโทษ
ขอโทษที่ในบางครั้ง แต่งนิยายบางเรื่องออกมาได้ไม่เวิร์ค ..บางคนอาจจะรู้สึกว่าไม่สนุก ตรงนี้เราถือว่าเป็นความรับผิดชอบของเราที่เราทำผิดต่อผู้อ่าน (ความคิดเห็นส่วนบุคคลค่ะ) แต่เราจะมีความสุขมากๆถ้าผู้อ่านรู้สึกสนุกไปกับเรื่องของเรา
อีกอย่างนึงที่อยากขอโทษคือ บางครั้งสัญญาแล้วทำไม่ได้ ..ช้าบ้างอะไรบ้าง อย่างเช่นจะถอยตอนพิเศษของเรื่องบางเรื่องมาให้อ่าน จนแล้วจนรอดผู้อ่านที่น่ารักก็ยังไม่ได้อ่านซักที (ตรงนี้มันaccidentค่ะ แต่งแล้วนะ แต่หัวตัน) ถึงยังไงก็ต้องขอโทษจริงๆค่ะ
ส่วนเรื่องขอบคุณ
ขอบคุณ..ที่เป็นกำลังใจให้กันมา ไม่ว่าจะเป็นคอมเม้นท์ต่างๆ หรือวิวที่ขึ้นอยู่ตรงstats ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นแรงผลักให้เราอยากแต่งเรื่องต่อๆไป
ขอบคุณทุกๆคนที่ตั้งใจอ่าน ขอบคุณทุกๆคนที่สนุก ที่ยิ้มไปกับเรื่องเล่าจากจินตนาการของเรา
คนอ่านทุกคนคือคนพิเศษเสมอ.. จนไม่รู้จะขอบคุณอีกยังไงดี
ไม่ว่ายังไง ก็ขอให้สนุกกับนิยายเรื่องใหม่ๆที่ลงไว้ให้อ่านต่างหน้านะคะ ..คนเขียนอาจจะหายไปนาน แต่ก็ไม่ได้ลาลับ เพียงแค่ไปปฎิบัติภารกิจที่ควรทำ(ทั้งการศึกษาและการงาน) ยังไงก็ขอให้คนอ่านทุกท่านโชคดีสำหรับทั้งเรื่องงานและเรื่องเรียนของตนเองเช่นเดียวกัน
แล้วเจอกัน.. วันที่เราว่างอัพค่ะ (คุ้นๆ)
Ps. ไม่รู้เอนทรี่นี้มันจะแจ่มไปไหน -*-
อยากให้ทุกๆคนอ่านเอนทรี่นี้จริงๆนะ
เอนทรี่นี้เป็นเอนทรี่สั่งเสีย ไม่ใช่และ!! ยังไม่รีบตายค่ะ จขบ.สุดน่ารักยังมีชีวิตอีกยืนยาว(มึงรกโลกมากค่ะ) แต่มรสุมชีวิตต้องเข้ามาอีกระลอกแล้ว อาจจะหายไปเป็นเดือน หรือหลายเดือน .. ซึ่งทิ้งนิยายไว้ให้อ่านต่างหน้ามากมายหลายตอนทีเดียว(มั้ง) หวังว่าคงจะไม่ลืมกัน
คงจะรู้เหตุผลแล้วเน้อว่าทำไมเราถึงลงมาราธอนขนาดนั้น 5555 ค่อยๆทยอยอ่านก็ได้ค่า เอาไว้อ่านเวลาว่างๆนั่นแหละ
BKK , I love you [24] - สวนหลวง BKK , I love you [25] - ร่มเกล้า BKK , I love you [26] - วัฒนา Oncologist < My nothing birthday present > Dentist < Our 2 years Anniversary > Once Upon A Time As A Kitten << Short Novel ปฏิบัติการสร้างรักโรงเรียนผู้นำ << Short Novelมีเรื่องตั้งมากมายอยากจะพูดคุยกับท่านผู้อ่าน แต่ก็ไม่รู้จะลงตรงไหนดี เอาเป็นว่าขอลงเอนทรี่นี้เลยก็แล้วกันค่ะ
เราอาจจะจำนักอ่านของเราได้ไม่หมดก็จริง(แต่ก็ค่อนข้างจำได้หลายท่านนะคะ) แต่เราก็ดีใจเสมอที่พวกท่านมาคอมเม้นท์ ไม่ว่าคอมเม้นท์นั้นจะสั้นจะยาว จะติหรือจะชม .. ที่ดีใจที่สุด คือการที่ท่านใช้เวลาของท่านในการอ่านนิยายของเรา
เรื่องเล่าที่เกิดจากจินตนาการอันกลั่นกรองมาจากสมองน้อยๆของเจ้าของบล๊อกคนนี้ ไม่คิดว่าจะมีคนเข้ามาคอมเม้นท์ เข้ามาทำความรู้จัก จนกลายเป็นเพื่อนๆกัน รู้จักกัน คุยหยอกกันได้ จากคนที่ทำบล๊อกเพียงคนเดียว ทำให้กลายเป็นสังคมเล็กๆอีกสังคมนึงบนโลกวายในอินเตอร์เน็ท ดีใจจัง
ไม่รู้ว่าจะมีใครรู้รึเปล่า แต่เราก็อยากให้รู้ว่าเราไม่ได้ใส่ใจแค่รายละเอียดเฉพาะในแต่ละเรื่อง ..แต่เราใส่ใจกระทั่งเรื่องที่จะลงต่อกัน ..เราอยากให้เรื่องที่ลงต่อกันไม่ใช่แนวเดียวกัน เพราะเผื่อใครเข้าไปค้นนิยายอ่านในสารบัญนิยายแล้วกดอ่านเรื่องต่อๆกันจะได้รับอรรถรสไปคนละแบบ ( ไม่ต้องอะไรมาก ลองอ่านไล่BKKแต่ละเรื่องดูก็ได้ค่ะ )
ไม่ได้จะมาบอกว่าเราเป็นคนดี เป็นคนละเอียด ไม่ได้จะมาชมตัวเองอะไรหรอกค่ะ ^^ เพียงแต่จะมาบอกว่าเราเองก็ทุ่มเทกับที่นี่เต็มที่เหมือนกัน พยายามทำอย่างดีที่สุด เท่าที่ 'คน(อยาก)เขียน' คนนึงจะทำให้ผู้อ่านได้ ..และเราก็ถือว่าเราให้เกียรตินักอ่านทุกๆท่านด้วย เพราะเรื่องไหนที่แต่งแล้วเราอ่านเองเราว่าไม่สนุก ไม่เปิ๊ก นี่เราไม่เอาลงนะคะ ลบทิ้งไปแล้วหลายเรื่องเหมือนกัน ..แต่ถ้าสำหรับผู้อ่าน บางเรื่องที่ลงมันไม่สนุกแล้วล่ะก็ ก็ต้องขอโทษจริงๆค่ะ
เรารู้ว่านิยายวายมีหลายแบบ นักอ่านวายก็มีหลายแบบ บางท่านก็ชอบNCเป็นชีวิตจิตใจ บางท่านก็อ่านได้ ส่วนบางท่านก็ค่อนข้างแอนตี้บ้างเหมือนกัน ถ้ารู้สึกว่ามันไม่เหมาะ(เราเองบางทีก็เป็นค่ะ)
ทั้งนี้ทั้งนั้น ..เราเป็นแค่นักเล่าเรื่องคนนึงที่อยากจะนำเสนอนิยายวายออกมาในรูปแบบที่ไม่ซ้ำกับคนอื่น (เพราะถ้าซ้ำ ท่านหาอ่านที่ไหนก็ได้) อยากให้ผู้อ่านของเราได้รอยยิ้ม ได้เสียงหัวเราะ และได้ข้อคิดจากเรื่องที่เราแต่ง มากกว่าที่จะให้ได้รับอารมณ์ในทางกามารมณ์(ซึ่งหาอ่านได้ทั่วไป) .. หรือ.. ถ้ามีเด็กๆที่เพิ่งเข้าสู่วงการวาย หรือยังไม่อายุไม่ถึง 17 ปี พี่ก็อยากให้น้องๆลองอ่านในลักษณะนิยายของพี่ดู แล้วน้องจะรู้ว่าพี่ให้น้องได้มากกว่าฉากเรท ( อย่างน้อยนั่นคือสิ่งที่พี่ต้องการจะให้ )
เราไม่อยากให้ใครมองวายว่าเป็นเรื่องของความลามกเพียงอย่างเดียวอย่างที่เคยบอกไปแล้ว เพราะฉะนั้นถ้านิยายของเราไม่มีฉากเรทที่ถูกใจเราก็ต้องขอโทษด้วยค่ะ ( แต่ที่ขอโทษไปนี้ ไม่ได้หมายความว่าเราจะไปเพิ่มฉากเรทในเรื่องอื่นๆหรอกนะคะ เพราะคิดว่าถ้าใครอยากอ่านเรื่องเรทๆคงไม่เข้าบล๊อกนี้หรอก ^^ )
นอกจากนี้ อยากจะขอโทษ
ขอโทษที่ในบางครั้ง แต่งนิยายบางเรื่องออกมาได้ไม่เวิร์ค ..บางคนอาจจะรู้สึกว่าไม่สนุก ตรงนี้เราถือว่าเป็นความรับผิดชอบของเราที่เราทำผิดต่อผู้อ่าน (ความคิดเห็นส่วนบุคคลค่ะ) แต่เราจะมีความสุขมากๆถ้าผู้อ่านรู้สึกสนุกไปกับเรื่องของเรา
อีกอย่างนึงที่อยากขอโทษคือ บางครั้งสัญญาแล้วทำไม่ได้ ..ช้าบ้างอะไรบ้าง อย่างเช่นจะถอยตอนพิเศษของเรื่องบางเรื่องมาให้อ่าน จนแล้วจนรอดผู้อ่านที่น่ารักก็ยังไม่ได้อ่านซักที (ตรงนี้มันaccidentค่ะ แต่งแล้วนะ แต่หัวตัน) ถึงยังไงก็ต้องขอโทษจริงๆค่ะ
ส่วนเรื่องขอบคุณ
ขอบคุณ..ที่เป็นกำลังใจให้กันมา ไม่ว่าจะเป็นคอมเม้นท์ต่างๆ หรือวิวที่ขึ้นอยู่ตรงstats ทุกสิ่งทุกอย่างเป็นแรงผลักให้เราอยากแต่งเรื่องต่อๆไป
ขอบคุณทุกๆคนที่ตั้งใจอ่าน ขอบคุณทุกๆคนที่สนุก ที่ยิ้มไปกับเรื่องเล่าจากจินตนาการของเรา
คนอ่านทุกคนคือคนพิเศษเสมอ.. จนไม่รู้จะขอบคุณอีกยังไงดี
ไม่ว่ายังไง ก็ขอให้สนุกกับนิยายเรื่องใหม่ๆที่ลงไว้ให้อ่านต่างหน้านะคะ ..คนเขียนอาจจะหายไปนาน แต่ก็ไม่ได้ลาลับ เพียงแค่ไปปฎิบัติภารกิจที่ควรทำ(ทั้งการศึกษาและการงาน) ยังไงก็ขอให้คนอ่านทุกท่านโชคดีสำหรับทั้งเรื่องงานและเรื่องเรียนของตนเองเช่นเดียวกัน
แล้วเจอกัน.. วันที่เราว่างอัพค่ะ (คุ้นๆ)
Ps. ไม่รู้เอนทรี่นี้มันจะแจ่มไปไหน -*-
