Rate : PG

Type : Short-novel

Author : B e L L e



"ก็บอกว่าวันนี้กูมีเดท กูมีเดทททท"

"ส้นตีน แล้วกูไม่เชื่อมึงเมื่อไหร่"

"ถ้าเชื่อมึงก็ช่วยกูหน่อยดิวะ"

"ภาษาอังกฤษกูถึงขั้นห่วยนะครับเพื่อน"

"ก็ดีไง มึงจะได้ฝึกใช้ ภาษาไทยใช้เป็นภาษากลางของโลกไม่ได้นะเว้ยเฮ้ย"

"เอาใหญ่เชียว!! เออๆ ลูกค้ามึงชื่ออะไรมั่งนะ"

"เป็นลูกค้าชาวเยอรมัน 5 คนนะ ผู้หญิงสอง ผู้ชายสาม ผู้หญิงมีชื่อ เจสสิก้า นาตาลี ผู้ชายกูจำได้คนเดียวชื่อเฟเดอริค เอาเหอะ มึงไปถึงมึงก็รู้เอง" ทันใดนั้นไกด์ผีเพื่อนของคิวก็ตัดสายไป

"อ้าว ไอ้ห่า!!" ชายหนุ่มสบถ "แล้วกูจะรู้อะไรบ้างวะเนี่ย?"


คิวนั่งรถมาที่ข้าวสาร ตามสถานที่ที่ โรจน์ เพื่อนของเขาได้บอกไว้ว่าลูกค้าจะรออยู่ที่นั่น เมื่อมาถึงเขาก็เห็นชาวต่างชาติ 5 คนกำลังนั่งกันอยู่หน้าร้านคอฟฟี่ช็อปร้านหนึ่ง เป็นผู้หญิง 2 คนและผู้ชาย 3 คนตามที่เพื่อนของเขาได้บอกไว้

"หวัดดีครับ ผมคิว ผมมาแทนโรจน์น่ะครับ พอดีเค้าติดงาน" ถึงแม้จะบอกว่าภาษาอังกฤษของตัวเองห่วย แต่เขาก็สามารถถ่ายทอดประโยคให้ชาวต่างชาติเข้าใจได้

"หวัดดี ฉันชื่อเจสสิก้า" หญิงสาวผมบลอนด์สั้นยิ้มหวาน

"ฉันนาตาลีค่ะ" หญิงสาวผมสีน้ำตาลยิ้มเช่นกัน

"ผมบรูโน ยินดีที่ได้รู้จักนะ" ชายหนุ่มยิ้มเก่งผมสีดำกล่าวทักเขาบ้าง

"ผมชื่อจอห์นครับ" จอห์นก็เป็นอีกคนที่ยิ้มได้สวยทีเดียว

"เฟเดอริค" ดูเหมือนจะมีเพียงเฟเดอริคคนเดียวที่ดูจะไม่อยู่ในอารมณ์ที่สดใสนัก ถึงแม้จะเป็นคนหน้าตาดี แต่การไม่ยิ้มแย้มแจ่มใสแบบนี้ทำให้คิวกลัวที่จะอยู่ใกล้ เขาจึงหันไปหาสาวๆแทน


"ฉันพึ่งมาเป็นครั้งแรกน่ะค่ะ เพื่อนแนะนำมาว่าช่วงสงกรานต์ที่เมืองไทยสนุกมากๆ" นาตาลีชวนคิวคุย

"แน่นอนครับ เดี๋ยวผมจะพาพวกคุณมาเล่นสงกรานต์กัน" แล้วคิวก็พาชาวต่างชาติทั้ง 5 คนไปซื้ออุปกรณ์ฉีดน้ำที่ร้านของเพื่อนเขา


"นี่ไกด์..มีโรงแรมดีๆแนะนำให้ฉันนอนมั้ย" เฟเดอริคถามคิว

"เดี๋ยวผมจะพาไปดูตอนเย็นนะครับ"

"ตอนนี้" หน้าตาของเฟเดอริคบ่งบอกให้รู้ว่าเขาไม่ได้ต้องการจะเล่นสงกรานต์เลยสักนิดเดียว

คิวรู้สึกค่อนข้างแย่เล็กน้อย เพราะนี่ก็ไม่ใช่งานที่เขาเคยทำอยู่แล้ว ซ้ำยังมาเจอกับลูกค้าที่ไม่มีกะจิตกะใจจะทำกิจกรรมที่เขาจะพาทำเสียอีก

"อย่าไปใส่ใจเลย เฟดดริคน่ะ เค้าก็เป็นคนแบบนี้แหละ" บรูโนกระซิบคิวเมื่อเห็นสีหน้าไม่สู้จะดีนักของเขา "เค้าเป็นคนที่ไม่ค่อยสนใจใครถ้าไม่สนิทจริงๆน่ะ"

"ตอนไปเที่ยวอิตาลี ฉันเคยแนะนำให้เขาชวนเพื่อนที่อุตส่าห์พาเลี้ยงไปเที่ยวเยอรมันด้วยกัน เขาดันตอบกลับฉันว่า ' เดี๋ยวอยากไปก็คงจะไปเองนั่นแหละ ' " เจสสิก้าทำหน้าใส่อารมณ์

"ไอ้เรื่องชวนเที่ยวเยอรมันน่ะ ฉันเห็นเค้าชวนสาวน้อยชาวนิวซีแลนด์แฟนเก่าเค้าแค่คนเดียวเอง" หัวข้อสนทนากลายเป็นการนินทาเฟเดอริคไปซะแล้ว

"มีรึเปล่า?" ชายหนุ่มตาสีเขียวถามซ้ำ

"..ถ้าจะบอกว่ามี แต่ไม่พาไปล่ะ" เพื่อนๆของเฟเดอริคอีก 4 คนแอบยิ้มสะใจกับคำพูดของคิว มีเพียงเจ้าตัวที่กำลังอึ้ง

"ว่าไงนะ!?"

"มาเที่ยวเมืองไทย ทำตามประเพณีไทย..นะครับคุณเฟเดอริค" พูดจบคิวก็ใช้ปืนฉีดน้ำยิงสาดใส่เฟเดอริค

ทันใดนั้น เพื่อนๆของเขาอีก 4 คนก็รุมเอาน้ำมาราดใส่ตัวเขาด้วยความสนุกสนาน เฟเดอริครู้สึกหงุดหงิดจนแทบจะเข้าไปกระทืบไกด์ผีจำเป็นตรงหน้า แต่ก็ถูกมือของอีกฝ่ายผลักอกไว้ก่อน

"ถ้าอยากเอาชนะ มาเอาชนะฉันด้วยน้ำ เฟเดอริค" คิวโยนปืนฉีดน้ำให้เฟเดอริค และใช้ปืนฉีดน้ำอีกกระบอกที่ซื้อมาสำหรับตัวเองฉีดใส่อีกฝ่าย

ชายหนุ่มชาวต่างชาติไม่รู้จะทำอย่างไร จึงต้องทำตามที่คิวเสนอ แต่เขาก็อดคิดในใจไม่ได้ว่า ' คิวเป็นคนที่มีความฉลาดในการหลอกล่อคนเสียจริงๆ '

เมื่อเริ่มสาย รถสงกรานต์คันแล้วคันเล่าก็วิ่งผ่านเข้ามาในถนนข้าวสาร ยิ่งทำให้บรรยากาศการเล่นสงกรานต์สนุกครึกครื้นมากยิ่งขึ้นเรื่อยๆ จนเฟเดอริคเองก็อดยิ้มไม่ได้ เมื่อมองเห็นเฟเดอริคยิ้มได้ คิวก็ดีใจ

"ยิ้มแล้วหล่อขึ้นตั้งเยอะนี่" คิวแซวพร้อมกับใช้เป้งผสมน้ำปาดเบาๆที่แก้มซ้ายของเฟเดอริค จากนั้นก็ไปปะแป้งลูกค้าจำเป็นอีก 4 คน และเพื่อนของเขาที่อยู่แถวนั้น แล้วก็กลับมายืนฉีดน้ำข้างๆเฟเดอริค

เมื่อเล่นน้ำไปได้สักพัก เฟเดอริคก็พูดประโยคหนึ่งกับคิว ที่ทำให้เพื่อนของเขาทั้ง 4 คนอึ้งไปตามๆกัน

"เฮ้..อยากไปเที่ยวเยอรมันมั่งมั้ยล่ะ"



__________________________________


ลืมบอกไปว่าทุกเรื่องในโปรเจ็คต์นี้ ตอนจบเราจงใจแต่งให้กำกวมอะค่ะ เพราะจินตนาการสำคัญกว่าความจริง(มั่วแระ) อยากให้ผู้อ่านคิดต่อกันเอาเองมากกว่าว่า แล้วจะเป็นยังไงต่อไป อิอิ ถ้ายังไง งงๆหรือรู้สึกค้างคาก็อยากให้เข้าใจตรงนี้ไว้ด้วยน้าค้า~ รักคนอ่านทุกคนค่า~ *ดร๊วบบบ*

ช่วงนี้พอดีกำลังยุ่งๆ อาจจะยังไม่ได้เข้าไปเยี่ยมเยียนใครนะคะ ขอโทษด้วยค่ะ ^^