Title : ก็แฟนผมเค้าเคร่งศาสนา
Rate : PG-15
Type : Short-Novel , POV
Author : B e L L e
Plot Outline : เมื่อหนุ่มจ้าวลัทธินิยมลักยิ้มอย่างเซน ดันไปสะดุดรักหนุ่มลักยิ้มน่ารักคนหนึ่ง แต่เรื่องมันไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดเมื่อหนุ่มคนนั้นดันเป็น คริสต์ ซะนี่! ..เกย์ สำหรับศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิคถือเป็นบาป แล้วเขาจะจีบหนุ่มคนนั้นยังไงล่ะเนี่ย!?
Disclaimer : นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องที่สมมติขึ้น ไม่มีเจตนาจะลบหลู่หรือทำลายศรัทธาของผู้ที่นับถือศาสนาใดศาสนาหนึ่งทั้งสิ้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านค่ะ
ลองอ่านดูนะคะเรื่องนี้เรียกได้ว่าเป็น เรื่องสั้นหนูทดลอง เรื่องที่สองของเราเลยทีเดียว(เรื่องแรกยังแต่งไม่เสร็จ อิอิ) เพราะเป็นเรื่องที่เราผูกปมแล้วก็ต้องแก้เอง แตกต่างกับ BKK ที่เราปล่อยให้เป็นภาระของท่านผู้อ่าน อิอิ
Part 1
ชมรมการเมือง อาจไม่ใช่ชมรมอันดับหนึ่งของมหาวิทยาลัย ..แต่อย่างน้อยมันก็คงมีอะไรน่าสนใจล่ะมั้ง.. ผมเปลี่ยนชมรมมาประมาณ 3-4 ครั้งแล้ว ตั้งแต่ขี้เกียจเข้าชมรมบาส ..แม่งเข้าไปทีไรก็มีแต่ซ้อม ซ้อม แล้วก็ซ้อม ..ตูไม่ได้อยากไปคาร์เนกี้ฮอลล์นะเฟ้ย!!
"เซน มึงอยู่ไหนวะ ?" ไอ้เตอร์เพื่อนผมโทรมาถาม เพราะเห็นผมไม่เข้าชมรม
"ขี้อยู่ แค่นี้นะเว้ย กูขี้แตก" ผมตอบอย่างไม่ใยดี แต่ผมอาจพูดดังไปหน่อยพวกคนในชมรมการเมืองเลยหันมามองกันเป็นตาเดียว
"วันนี้พี่มีนโยบายของรัฐบาลชุดใหม่มากางให้ดูครับน้อง" แหมม กูนั่งอยู่ข้างหลังแบบนี้คงเห็นหรอกครับพี่ ตัวหนังสือเล็กนิดเดียว..
พี่คนที่พูดคงจะเป็นประธานชมรมล่ะมั้ง ..หน้าตาเนิร์ดๆเหมือนพวกแก่เรียน
จะว่าไป..ไอ้พวกที่อยู่ชมรมนี้แม่งหน้าหลอนชิบหาย ยังกะกระดึ๊บออกมาจากฐานข้อมูลนักวิชาการประเทศไทย.. ที่เลือกชมรมนี้ กูคิดถูกมั้ยวะเนี่ย!
"พี่จะไม่สรุปให้นะครับว่ารัฐบาลชุดนี้มีดีตรงจุดไหน..และมีข้อด้อยตรงจุดไหน" ตั้งใจจะพูดอะไรฟะ!? จะบอกว่าแม่งโกงกินชิบหายก็พูดมาเลยเซร่!?
ไอ้พวกคนในชมรมแม่งก็ส่งเสียงแซ่ดๆน่ากลัวชิบเป๋ง
"ผมว่า..แม่งโคตรระยำครับพี่" ผมยกมือตอบทำลายความเงียบ ไอ้พวกโคตรพ่อนักวิชาการแม่งหันมามองผมเป็นตาเดียวอีกรอบ
"..พี่ไม่ได้ให้น้องเสนอความเห็นแค่จุดเดียวครับ.. อีกอย่าง น้องใช้คำจำกัดความเป็นเชิงลบมากเกินไป" ถุ๊ยย!! แล้วจะให้กูพูดว่าไงวะเนี่ย ..อ๋อ ส่วนดีก็มีครับพี่ แต่แอบมีระยำเล็กน้อย หยั่งงี้เรอะ!!?
ตูชักจะเวียนหัวกับชมรมนี้แล้วนะเนี่ย!!
"พี่ครับ..ผม...ปวดขี้ครับ ขอตัวก่อน" ผมยกมือบอกกล่าวพี่เค้าอีกรอบ .. อย่างน้อยทำแบบนี้ก็คงดีกว่าลุกหนีออกไปเลย
ฮู่วว์.. พอดีกว่ากับชมรมการเมือง
ผมลืมแนะนำตัวไปนะ ผมชื่อเซนครับ เป็นนักศึกษาคณะวิศวะไฟฟ้า ปี 2 หน้าตาก็เหมือนๆผู้ชายธรรมดาทั่วไป อาจจะหล่อกว่านิดหน่อย ฮ่าๆๆ ตอนนี้กำลังปิ๊งสาวดาวคณะนิเทศน์ชื่อน้องแก้มอยู่ น้องเค้าน่ารักโคตรป้า!! ผมกำลังพยายามจีบอยู่ เออ!!..ตูไปแกร่วอยู่ชมรมดำน้ำกับน้องแก้มก็ได้นี่ฝ่า ทำไมฉลาดช้าอย่างงี้ว้า เซนเอ๊ย
ว่าแล้ว ผมก็แว้บ~ ไปชมรมดำน้ำของน้องแก้มอย่างสเบยใจครับ ..ผมชอบน้องเค้ามาประมาณ 2 เดือนกับอีกประมาณ 9 วัน ..สาวมีลักยิ้มเว้ยครับ ลัทธิใหม่ เดี๋ยวผมจะตั้งชมรมอยู่ปีหน้าถ้ารสนิยมผมยังไม่เปลี่ยนน่ะนะ
แล้วก็ถึงหน้าประตูชมรมดำน้ำครับผม ..
เฮ้ยย!!!
ไม่มีใครมาหยิกอวัยวะสองก้อนเบื้องหลังผมครับ แต่ภาพที่เห็นคือไอ้พี่แวน รองประธานชมรมบาสของผมเองกำลังนั่งอี๋อ๋ออยู่กับน้องแก้ม ..พ่อมึงเถอะะ มึงเป็นรองประธานชมรมบาสไม่ใช่เรอะครับ!!!
ผมรีบก้าวสามสี่ขุมเข้าไปหา อย่างงี้มันต้องปิดชมรมด่า!!!
"พี่แวน ไม่เข้าชมรมเรอะ" ผมถามในขณะที่สายตาก็จ้องมองมือที่ไอ้พี่แวนมันจับมือน้องแก้มด้วย .. สะบัดออกซิแม่คุณ!! รักนวลสงวนตัวน่ะเป็นมั้ย!!?
"แกล่ะ ไม่เข้าเหรอ"
"ไม่อะ ไม่สบายนิดหน่อย" ถึงใจจะอยากตอบใส่หน้าไปว่า " ไม่อะ ปวดขี้ " เหมือนที่ตอบไอ้เตอร์ไปก็กลัวน้องแก้มจะรังเกียจเอาได้ จึงต้องสงวนท่าทีเล็กน้อย
"แล้ว... ?" ผมใช้มือขวาชี้ ชี้ ชี้แล้วก็ชี้อย่างไม่ค่อยพอใจนักลงบนมือไอ้พี่แวนที่มันแตะมือน้องแก้มอยู่
"อะไรของแก" แหน่ะ ยังจะทำงง ..มึงจับมือนางฟ้าของกูน่ะคร้าบบ ปล่อยคร้าบบบปล่อย!!
"ก็..มือพี่อะแบบว่า..." ผมพยายามอธิบายโดยการเอามือมาซ้อนทับกันให้ดูชัดๆ
"อ๋อ.." ไอ้พี่แวนหัวเราะ ..หัวเราะหาเตี่ยน่ะสิ ตูไม่ได้เล่นมุกเฟ้ย!!
"พี่เป็นแฟนกับน้องแก้มไง"
เปรี๊ยะ!!! เสียงอกของผมหักสลายยับเยิน
"ว่าอะไรนะ!!"
"ก็..พี่เป็นแฟนกับน้องแก้มไง" ไอ้พี่แวนตอบอมยิ้ม คุณน้องแกก็ทำเขินซะรุ่ม ...
อร๊าคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคคค!!!!!!!! กูเครียดดดดดดดดดด!!!!
เมื่อไหร่..!?
ทำไม..!?
ได้ไง..!?
ไม่เอาาาาา!!!!!!
คนนี้กูถนอมของกูมาอย่างดี 2 เดือนกับอีก 7 วันนะเฟ้ย!!! ..เอ๊ะ? 7 วันหรือ 9 วันวะ?? ..เออ!! นั่นแหละ!! กี่วันก็ช่าง ..แม่งงงงงงง แล้วไอ้พี่แวนมันเป็นใครเหรอ?? จู่ๆมันก็มาจับมือน้องเค้าแล้วบอกว่า ตูเป็นแฟนกับน้องแก้มไง
"ทำไมน้องแก้มไม่บอกพี่?" นี่สองเดือนที่ผ่านมาแกทอดสะพานให้ชั้นไม่ใช่เหรอ!!
"ก็..เพิ่งคบกันเมื่อวานน่ะค่ะ" ยิ้มอีก เฮ้ยย ตูแพ้ลักยิ้ม หุบปากของหล่อนเดี๋ยวนี้!!
"..ครับ" ผมพยักหน้า
ตอนนี้รู้สึกว่าตัวเองหน้าเหลือสองนิ้ว .. เฮ้ย ไม่ถึงหรอก เหลือแค่ง่ามนิ้วก็พอ ..ไม่อะ!! มันไม่ใช่!! ตอนนี้กูกลายเป็นคนอกหักสมบูรณ์แบบเหรอ ...แล้วนี่ถ้าเป็นไอ้ไก่กาที่ไหนจะไม่ว่าเลย!! ..ไม่หรอก ก็ว่าแม่งหมดนั่นแหละ... เออ!!..แม่งดันเป็นพี่รองประธานชมรมของกูเองแท้ๆ อย่างงี้มันหอกข้างแคร่ชัดๆ!!
สนุกกันมากมั้ยมึง!! สนุกกันพอมั้ย!!
อีน้องงงงง!!! แกเป็นคนแรกที่ทำให้ชั้นอกหักแบบนี้!!!~.. โอ๊ยยยย.. กูเครียด!!! ลาขาดกันทีชมรมบาส กูจะไม่เข้าแม่งอีกแล้ว!!
ผมเดินงุ่นง่านคิดคำก่นด่าอยู่ในใจจนโสลเสลมาอยู่หน้าห้องสมุด.. มาได้ไงวะกู!!?
เอาเถอะ ชีวิตบัดซบ..เข้าห้องสมุดก็ได้วะ
ผมไปนั่งแกร่วลงบนโต๊ะว่างตัวหนึ่งที่ไม่มีใครจับจอง.. มีคนมองตามอยู่เรื่อยๆ ใช่สิ!! ก็ผมมันดังนี่!! แต่ความดังไม่ได้ช่วยอะไรเลย ..ไอ้พี่แวนหน้าเหมือนคางคกตัดรองทรง(เว่อร์ไปแล้วย่ะ โดย คนเขียน) น้องแก้มยังตกล่องปล่องชิ้นกับมันเลยแม่งง!!
อกหัก!! คำๆนี้ดังขึ้นมาในหัวอีกแล้ว ..
ผมเดินไปหยิบหนังสือฟิสิกส์ดาราศาสตร์ , การเมือง , ประวัติศาสตร์ชาติไทย , กฏหมาย และอีกนานาสารพัดที่เล่มเท่าควายมาตั้งไว้บนโต๊ะ .. แน่นอน.. แค่อ่านจนจบซักบทของเล่มนึงผมก็คงจะลืมไปเอง
แต่แหม.. พูดตามตรง ผมเป็นคนแม่งโคตรขี้เกียจอ่านหนังสือเลยว่ะ แล้วดูหน้าดูตาแต่ละเล่มแล้วแบบว่า กูตายแล้วเกิดใหม่จะอ่านจบรึเปล่าเนี่ย!?
ผมเลยตัดสินใจตั้งไว้อย่างงั้นแหละ แล้วก็นั่งมองมัน .. เฮ้อ... อารมณ์ไม่ดีเลยผม โลกมันหดหู่ยังไงชอบกล
ปึง! ปึง!
เสียงหนังสือควายที่ผมตั้งไว้บนโต๊ะหล่นพื้น ..เพราะไอ้หอกที่ไหนไม่รู้วิ่งผ่านมาชน มันหันมามองนิดหน่อยแล้วก็ยกมือให้ผม ก่อนจะวิ่งต่ออย่างรวดเร็ว ..พ่อมึงง!! จะรีบไปด่าแม่ใครวะไอ้ปลวกเอ๊ย!!
แล้วมึงยกมือนี่คิดว่าเรื่องจะจบใช่มั้ย!! ผมคิดไปนู่น!! ตอนนี้ตัวผมกำลังยืนยกนิ้วกลางให้มัน ในขณะที่ตัวมันคงหาแม่ใครซักคนเจอแล้ว
ผมก้มดูกองหนังสือเกือบสิบเล่มที่หล่นลงพื้น แล้วก็พลันตกใจเพราะเห็นว่ามีใครคนนึงมาก้มช่วยผมเก็บอยู่ ..ผมรีบก้มลงไปเก็บด้วย ..เพราะไอ้หนังสือพวกนี้ผมก็เป็นคนเอามาเองทั้งนั้น
"ขอบคุณครับ" ผมกล่าวขอบคุณ
เค้าหันมายิ้มบางๆให้ผม เฮ้ย!! หน้าตาน่ารัก และ หนุ่มลักยิ้มม!! ..เปล่านะผมไม่ได้เป็นไบ ผมเป็นปู้ชายปกติเนี่ยแหละ แต่ผมชอบมองคนมีลักยิ้มน่ะ .. หมอนี่เค้ายิ้มสวยด้วยอีกต่างหาก แถมมีน้ำใจงามดีจริงๆ
เออว่ะ!! ตอนนี้ผมคือคนอกหักโดยสมบูรณ์แบบ ..ถ้าคนที่จะมาช่วยดามแผลใจคือหนุ่มลักยิ้มคนนี้ล่ะ!! ..เออ!! น่าสนุกดีเฟ้ย!! คบหนุ่มแม่งเลย ประชดนังน้องแก้ม ..แกไม่รักชั้น ผู้หญิงคนไหนก็อย่าได้ชั้นไปครอบครองเสียเลย!!
ผมคิดไปนู่น!! พอกลับมาทบทวนที่ตัวเองคิดอีกทีรู้สึกว่ามันเหี้ยมาก มึงคิดได้ยังไงไอ้เซน .. แต่ก็เอาเถอะ ผู้ชายคนนี้ดูน่ารักดีจริงๆ แล้วเค้าก็มีน้ำใจด้วย อุตส่าห์มาช่วยผม ..ในขณะที่ผู้หญิงหลายๆคนเอาแต่นั่งมองแล้วก็ยิ้มหวานเลี่ยนเวลาผมหันไปสบตาเธอ ..ยิ้มหาโอ่งเหรอครับคุณ!!
ผมนี่ก็ปากหมาจริงๆ เพิ่งสำเหนียกตัวเอง ..ปากพาจนมากครับ แต่เวลาโมโหก็หยั่งเงี้ยแหละ ตอนนี้อารมณ์มันยังตุๆเรื่องแก้ม-แวนอยู่
"ขอบคุณครับ" ผมยิ้มให้เค้าอีกทีหลังจากที่เค้าช่วยยกมันทั้งหมดขึ้นมาวางไว้บนโต๊ะแล้ว
"นี่อ่านหมดเหรอ ?" เค้ายิ้ม ... อาา..ยิ้มอีกสิครับ ยิ้มอีก..
"ก็..อยากอ่านเป็นบางเรื่องน่ะครับ"
เค้าพยักหน้าแล้วก็เดินกลับไปที่โต๊ะของเค้านั่นเอง..
รุ่นน้องรึเปล่าวะ หน้าตาแอ๊บแบ๊วดี ..แต่มองแล้วก็น่ารักดี โอ้ว ผู้ชายยังหวั่นไหว~
"มึงจะขี้ให้ส้วมเต็มเลยมั้ย ?" ไอ้เตอร์ยังจะโทรมาหา
"กูไม่เข้าชมรมแล้ว"
"เฮ้ย!! มึงพูดจริงเหรอ"
"มึงเห็นกูเป็นคนยังไง"
"คนตอแหล"
"อ่าว สัดด" ไอ้นี่ กวนตีนจริงๆ
"ทำไมวะ" มันยังจะถามต่อ
"กูเกลียดไอ้พี่แวน มันแย่งแฟนกู แค่นี้นะ.." ผมไม่อยากพูดอะไรมากกว่านั้น เพราะตอนนี้ผมอยากจะลืมๆเรื่องแก้ม-แวนและเพ้อเรื่องน้องลักยิ้มคนเมื่อครู่ให้เต็มที่
ตลอดเวลา ผมเอาแต่นั่งมองโต๊ะเค้า.. มองเค้ายิ้มหัวเราะกับเพื่อน แล้วก็ใส่คำพูดในหัวเอาเองเวลาเค้าขยับปากพูด เพราะจากโต๊ะผม ผมไม่ได้ยินเสียงเค้าเลย
ขยับปากครั้งที่หนึ่ง "กูชอบพี่เซนว่ะมึง"
ขยับปากครั้งที่สอง "เฮ้ย..กูว่าพี่เค้าก็ชอบกูนะ"
ขยับปากครั้งที่สาม "เดี๋ยวกูจะจีบพี่เค้า"
คิดได้แบบนั้นผมก็หัวเราะจิ๊กๆจั๊กๆกับตัวเอง พอเค้าหันมาทีนึงผมก็ยิ้มให้และเสมองไปทางอื่น เหมือนกับว่าผมแค่บังเอิญมองผ่านไปทางนั้น แล้วพอมองไปทางอื่นก็ดันไปเจอแม่หนูสองสามคนยิ้มให้อีก ..ยิ้มหาโอ่งเหรอจ๊ะน้อง
เมื่อไม่มีอะไรทำ ขอเล่าถึงไอ้เตอร์เพื่อนเลิฟของผมก่อนครับ ชื่อจริงๆมันชื่อปีเตอร์ เจอกันทีแรกวันรับน้อง มันคุยง่าย ชอบอะไรเหมือนๆกับผมดีเลยสนิทกัน เรียนก็เรียนอยู่คณะเดียวกัน ห้องเดียวกัน ..ไอ้ห่านี่เสือกหล่อซะด้วย ได้เป็นเดือนคณะซะชิบ ..ตอนนั้นมีแต่คนดันผมกับมันแข่งกัน ..แต่ผมไม่อยากแข่งกับเพื่อนเลิฟเลยยกตำแหน่งเดือนคณะให้มันไปครอบครองแต่เพียงผู้เดียว
และสองสามวันต่อมาหลังจากผมพ่ายรักแก้ม-แวน ผมก็เล่าถึงรักครั้งใหม่ในห้องสมุดให้มันฟัง
"มึงเป็นเก้งเหรอ ?" มันยิงคำถามได้เหี้ยสุดๆ
"โน! กูเป็นผู้ชายเว้ย"
"แล้วหนุ่มลัทธิลักยิ้มห่าไรของมึงคืออะไรวะ"
"ก็เค้าน่ารักดี กูเลยว่าจะจีบซะหน่อย"
"ก็นี่ไง มึงเป็นเก้ง!"
วันนี้ผมกับมันเลยแทบจะรำมวยไทเก็กสู้กัน เพราะแม่งพูดวนอยู่ในอ่างกันทั้งคู่
แต่ศึกรบกับไอ้เตอร์ก็ต้องถูกงดไป เพราะมันขี้เกียจเถียง และบอกจะเชียร์ให้เพื่อนได้ดีเสมอ แม้เพื่อนจะเลือกทางเลวเพียงใด
"เอ๊ะ! มึงด่ากูนี่..!"..
แล้วพระเจ้าก็ดลบันดาลให้ผมเจอเค้าอีกที่โรงอาหารของมหาลัย .. บุญดีแค่ไหนที่บังเอิ๊ญ บังเอิญ โต๊ะข้างๆผมเป็นโต๊ะเดียวที่ว่าง เค้าและผองเพื่อนก็เลยมานั่งอยู่ข้างๆโต๊ะผม
"ไง.." ผมทักเค้า ..เค้าเลยหันมามองก่อนจะทำหน้าเหมือนจำได้
"อ้าว..ไง" เค้าทักตอบ โอวว..รอยยิ้ม
"เออ..น่ารักดี" ไอ้เตอร์เสือกพูดเสียงดัง
"อ๋อ น้องโต๊ะนู้นอะดิ" ผมรีบแถ ก่อนจะกระทืบตีนมันพลางทำปากขมุบขมิบว่า เดี๋ยวไก่ตื่น
เพื่อนในโต๊ะเค้ามีแต่คนหน้าตาเรียบร้อยๆ ดูไฮโซทั้งนั้น
แล้วเราก็ไม่ได้สนใจกันอีก.. อันที่จริง เค้าต่างหากที่ไม่ได้สนใจผมอีก ..เพราะผมยังคอยแอบชำเลืองมองอยู่ตลอด..
- - - - --------------------------
ขอบอก เรื่องนี้ลองเปลี่ยนสำนวน แบบที่ตัวเองไม่เคยแต่ง ลองอ่านดูนะคะ ^^
พอดีกำลังเห่อ เลยเอามาตัดหน้า เยาวราช แหะๆ
เรื่องนี้เป็นแนวเรื่องสั้นสบายๆค่ะ ว่าแต่ขอเสียงคนอ่านหน่อยเร้วว
คุยกัน แบบว่า โอ้วววว~~
