Title : เยาวราช
Place : เยาวราช
Rate : PG
Type : Short-novelAuthor : B e L L e
ย่านเยาวราช เป็นที่รู้กันดีว่าเป็นชุมชนของชาวไทยเชื้อสายจีนในกรุงเทพมหานครฯ ร้านรวงหรือกระทั่งอาคารบ้านเรือนต่างๆล้วนแล้วแต่มีกลิ่นอายของความเป็นจีนอยู่แทบจะทั้งสิ้น หากได้เข้ามาเห็นเป็นครั้งแรก อาจคิดว่าหลงมาอยู่ในฮ่องกงเลยก็เป็นได้
น้องมด สาวน้อยวัย 10 ขวบ ปกติแล้วเธออยู่ต่างจังหวัด แต่เมื่อปิดเทอม คุณแม่เลยส่งมาอยู่กับพี่แยม พี่สาวลูกพี่ลูกน้องซึ่งอาศัยอยู่ในย่านเยาวราช
ตอนนี้เธอมาอยู่ได้ 5-6 วัน และคิดว่าจะอยู่เที่ยวตลอดปิดเทอม เพราะคิดว่ายังไงก็จะสอบเข้ามาเรียนในกรุงเทพฯเมื่อขึ้นมัธยมอยู่แล้ว
"แม่เค้าจะยอมเหรอเรา" พี่แยม หญิงสาวอายุราว 20 ปีกล่าวถามน้องสาว เมื่อได้ยินว่าเธอจะย้ายมาเรียนกรุงเทพฯ
"ก็ไม่รู้เหมือนกัน แต่ขนาดปิดเทอมแม่ยังให้มาเลย"
"มันเหมือนกันที่ไหนล่ะคะคุณน้อง" หญิงสาวพูดอย่างอารมณ์ดี
พี่แยมเป็นผู้หญิงที่หน้าตาน่ารัก และนิสัยก็ยังน่ารักอีกด้วย มดก็ยังสงสัยอยู่เหมือนกันว่าทำไมถึงไม่มีแฟน แต่เท่าที่เด็กน้อยเล็งๆไว้ให้พี่สาวอยู่ก็คือ พี่อิ๊ง เป็นพ่อค้าขายปาท่องโก๋ ที่พี่แยมเคยบอกว่าเรียนมหาวิทยาลัยเดียวกัน แต่ก็ไม่ได้เล่าอะไรมากกว่านั้น เว้นเสียแต่มดจะถาม จนเธอแอบคิดไปว่าพี่สองคนต้องกำลังกิ๊กกันอยู่แน่ๆ ตามประสาสาวน้อยช่างคิด แสนจะแก่แดดแก่ลม
หลายครั้งที่มดแอบถามเรื่องพี่อิ๊ง แต่พี่แยมก็เลือกที่จะไม่พูดอะไรมากนัก
"พี่ก็ไม่รู้เหมือนกัน" คือคำตอบเดิมๆที่มดมักจะได้รับ
"ไม่รู้หรือไม่ยอมบอกกันแน่"
"มดเป็นเอฟบีไอหรือไงจ๊ะ"
"พี่แยมขี้เหนียว"
ยังผลให้พี่สาวหันมามองหน้า
"ไม่ใช่ซะหน่อย" แต่เธอก็ไม่ได้มีทีท่าโกรธใดๆทั้งสิ้น
"แล้วทำไมมดไม่ไปถามพี่อิ๊งเองล่ะ มาถามพี่ทำไม"
"เอ้า ก็เห็นเป็นเพื่อนกันไง"
"เพื่อนกันไม่ได้รู้ทุกเรื่อง ว่ามั้ย" พี่สาวอมยิ้ม ซึ่งหนูมดก็ตีความไปแล้วว่ากำลังเขินเป็นแน่
พี่อิ๊งเป็นหนุ่มเท่ หล่อ ตี๋อินเตอร์ตามเทรนด์มาก มดแอบคิดไปว่า ถ้าพี่อิ๊งไปเดินแถวสยามซะหน่อยล่ะก็คงมีแมวมองมาพาไปเป็นดาราแน่ แต่ทว่ามดก็ไม่เคยถามเรื่องนี้กับเจ้าตัวตรงๆ เพราะเธอมีเหตุผลของตัวเองว่า " ฉันก็รักนวลสงวนตัวเป็นเหมือนกัน "
เนื่องจากพี่อิ๊งก็เรียกได้ว่าสเป็คเธอ แต่ในเมื่อเธอคิดเอาเองว่ายกให้พี่สาวไปแล้ว ดังนั้นจึงไม่ได้สนใจอะไรมาก นอกจากเขินเป็นบางครั้งบางคราวที่ไปใช้บริการปาท่องโก๋
"พี่แยมชอบผู้ชายแบบไหน" มดตั้งประเด็น
พี่สาวชะงักไปนิดหนึ่ง เพราะไม่คิดว่าเด็กอายุเท่านี้จะถาม
"ถามทำไม"
"แบบพี่อิ๊งมั้ย ?" เด็กน้อยลองเชิงอย่างไม่ลังเล
"จะบ้าเหรอ" หญิงสาวพูดกลั้วหัวเราะ
"ใช่ก็บอกมาเถอะน่า"
"จะหาคู่ให้พี่ให้ได้เลยใช่มั้ย"
แน่นอนว่าด้วยความแก่แดดแก่ลมเช่นนี้ นอกจากเธอจะเล็งหนุ่มไว้ให้พี่สาวแล้ว มดยังเล็งหนุ่มไว้ให้ตัวเองอีกด้วย ส่วนใหญ่ก็จะเป็นเพื่อนๆของพี่แยมนั่นเอง ไม่ว่าจะเป็น พี่โมทย์ พี่บอย พี่ตั้ม พี่เซย์ พี่พล พี่อ้อ แต่ที่เด็ดสุดๆก็คงจะไม่พ้น พี่โอ๊ค หนุ่มตี๋หน้าใส ชวนใจละลาย ซึ่งมดจะเห็นบ้างเป็นบางครั้ง เนื่องจากพี่โอ๊คไม่ได้อยู่มหาวิทยาลัยเดียวกับพี่แยม
พี่อิ๊งที่ว่าเป็นพ่อค้าขายปาท่องโก๋นั้นก็เพื่อช่วยที่บ้านทำงาน เพราะเมื่อถึงช่วงบ่ายก็จะไปเรียนตามปกติ ซึ่งก็ได้ผล เพราะเมื่ออิ๊งเป็นคนขาย สาวๆก็จะมารุมมาตุ้มซื้อกันอย่างบ้าคลั่งชนิดหมดเร็วจนน่าตกใจ
แม้จะไม่ได้มีส่วนได้ส่วนเสียอะไรกับเขา แต่บางครั้งมดก็อดหมั่นไส้แม่สาวๆไม่ได้
"จะซื้อไปอาบกันหรือไง"
"เอาน่า เค้าชอบพ่อค้าก็หยั่งงี้แหละ" พี่สาวปลอบใจ
"ทำไมพี่แยมไม่เห็นรู้สึกอะไร"
"อ้าว เพื่อนขายดีพี่ก็ต้องดีใจด้วยสิ"
"ขายหมดแล้วเหรออิ๊ง" แยมถาม
"อืม.." ชายหนุ่มยิ้มกว้าง ซึ่งก็เล่นเอาน้องมดแทบจะละลายไปเช่นกัน
"แล้วนี่..จะไปเรียนแล้วเหรอ"
"เปล่า เดี๋ยวเราจะไปดูเกรดกับอาจารย์วิภาก่อนน่ะ" หญิงสาวตอบ
"แล้วจะพานางฟ้าไปด้วยรึเปล่า" พี่อิ๊งกล่าวถึงน้องมด ซึ่งตอนนี้เจ้าตัวก็กำลังลอยละลิ่ว
"คงไม่ได้พาไปอะ ฝากไว้ก่อนได้มั้ย"
"ไม่เป็นไรค่ะ" มดรีบตอบ เพราะขืนอยู่กับพี่อิ๊งนานๆมีหวังเธอเก็บอาการกรี๊ดไม่อยู่แน่
เด็กน้อยจึงขึ้นไปอยู่บนบ้านพี่แยม และเล่นเกมไปเรื่อยๆ
จะว่าไป ถึงหนุ่มตี๋จะหล่อ แต่ก็หน้าโทนๆเดียวกันหมด จนบางทีมดเองก็เริ่มจะเอียนๆไปเหมือนกัน
..แต่เธอจะคิดยังงี้ได้ก็ตอนอยู่คนเดียวเท่านั้นแหละ เพราะเมื่อออกไปเจอคนหล่อๆในละแวกนี้ ใจมันก็ดี๊ด๊าเหมือนเดิม
แล้วหัวใจเธอก็จะยิ่งพองโตมากกว่านั้นเมื่อเห็นพี่โอ๊ค ..ถ้ามดเข้าใจไม่ผิด รู้สึกว่าพี่โอ๊คจะเป็นญาติๆกับพี่อิ๊ง เพราะเห็นบางวันก็จะมาช่วยพี่อิ๊งขายปาท่องโก๋
เช้าวันรุ่งขึ้น..
หลายครั้งที่เห็นพี่โอ๊คมาช่วยพี่อิ๊งขายของตอนเช้า ซึ่งมดก็จ้องมองทุกครั้ง เพราะพี่แยมจะพามาอุดหนุนเพื่อนทุกๆวัน แม้หน้าจะเป็นปาท่องโก๋อยู่แล้ว มดก็ไม่เคยขัด
"โอ๊คหยิบไม้ให้เฮียหน่อย" เสียงพี่อิ๊งพูดไปด้วย มือปั้นปาท่องโก๋ไปด้วย
พี่โอ๊คก็มือเร็วใช้ได้ทั้งช่วยหยิบนู่นหยิบให้ แถมยังช่วยลงทอดปาท่องโก๋ให้อีกด้วย
"เฮีย ทอน 25 บาท"
"20 บาทใส่ถุงด้วยโอ๊ค"
เสียงพูดสั่งกันระวิง เพราะยิ่งเมื่อพี่โอ๊คมาขายด้วยแล้ว ลูกค้าก็ยิ่งเพิ่มขึ้น ..มดมองไปก็อมยิ้มไปอย่างมีความสุข
"เฮีย เดี๋ยวไปเรียนก่อนนะ แล้วเจอกัน" พี่โอ๊คผละจากโต๊ะปาท่องโก๋ตรงหน้า ไปเช็ดมือให้สะอาดก่อนจะถือกระเป๋าเดินออกมา
"ทำไมไม่มาช่วยอิ๊งทุกวันล่ะ" พี่แยมร้องทัก
"โหยเจ๊แยม แค่นี้ก็จะไปโรงเรียนไม่ทันแล้ว มาช่วยก็ดีเท่าไหร่แล้ว ใช่มั้ยเฮีย" ชายหนุ่มพูดหยอก
"เป็นบุญเป็นคุณใช่มั้ย" พี่อิ๊งพูดหัวเราะๆ
หลังจากพี่โอ๊คเดินหายลับไปแล้ว มดจึงแอบกระซิบถามพี่แยม
"พี่แยม พี่โอ๊คอยู่ม.ไหนเหรอ"
"ม.6"
หัวใจดวงน้อยๆของสาวน้อยวัยสิบขวบ แทบจะกระเด็นออกมานอกอก เพราะไม่นึกไม่ฝันว่าผู้ชายที่เธอหมายปองอยู่อายุห่างจากเธอเพียงแค่ไม่กี่ปีเท่านั้น ( เมื่อเทียบกับเพื่อนพี่แยมคนอื่นๆ )
"พี่แยม ..พี่อิ๊งกับพี่โอ๊คนี่เป็นพี่น้องกันเหรอ" เธอไม่ได้ถามเพราะอยากรู้คำตอบมากนัก แต่ถามเพราะอยากคุยเรื่องพี่โอ๊ค
"เปล่านี่"..เสียงพี่แยมตอบ
- - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - - -
เรื่องนี้ยาวไม่ได้ค่ะ เดี๋ยวคนอ่านจะรู้เร็ว อิอิ
ชื่อเดียวกับ ท่านมด ayaseK นั่นเองค่า บังเอิญจริงๆนะเอ้า!
Ps. ทำไมช่วงนี้ขาประจำไม่ค่อยอยู่ คิดถึงง่ะค่ะ ฮึก.. T-T