Title : ก็แฟนผมเค้าเคร่งศาสนา
Rate : PG-15
Type : Short-Novel , POV
Author : B e L L e
Plot Outline : เมื่อหนุ่มจ้าวลัทธินิยมลักยิ้มอย่างเซน ดันไปสะดุดรักหนุ่มลักยิ้มน่ารักคนหนึ่ง แต่เรื่องมันไม่ได้ง่ายอย่างที่คิดเมื่อหนุ่มคนนั้นดันเป็น คริสต์ ซะนี่! ..เกย์ สำหรับศาสนาคริสต์นิกายโรมันคาทอลิคถือเป็นบาป แล้วเขาจะจีบหนุ่มคนนั้นยังไงล่ะเนี่ย!?
Disclaimer : นิยายเรื่องนี้เป็นเรื่องที่สมมติขึ้น ไม่มีเจตนาจะลบหลู่หรือทำลายศรัทธาของผู้ที่นับถือศาสนาใดศาสนาหนึ่งทั้งสิ้น โปรดใช้วิจารณญาณในการอ่านค่ะ
ลองอ่านดูนะคะเรื่องนี้เรียกได้ว่าเป็น เรื่องสั้นหนูทดลอง เรื่องที่สองของเราเลยทีเดียว(เรื่องแรกยังแต่งไม่เสร็จ อิอิ) เพราะเป็นเรื่องที่เราผูกปมแล้วก็ต้องแก้เอง แตกต่างกับ BKK ที่เราปล่อยให้เป็นภาระของท่านผู้อ่าน อิอิ
<< Part 4 | Part 5 | Part 6 >>
Part 5
"เวลาเซนเล่นบาสดูมีความสุขมากๆเลยนะ" นี่เป็นคำพูดของมิสเตอร์สไมล์ หรือปัจจุบันนี้คือแฟนผมนั่นเอง .. คำพูดนี้แหละที่ทำให้ผมตัดสินใจหวนคืนวงการบาสเก็ตบอลมหาลัย
จริงๆแล้วที่เลิกเล่นไปก็เพราะเรื่องแก้ม-แวน คิดว่าคงจำกันได้ .. แต่ผมเลิกเป็นบ้าเป็นบอเรื่องพวกนั้นมานานแล้ว เพราะผมมีคนที่ผมชอบมากกว่าน้องแก้มแล้วไงล่ะ
ผมเคยบอกรึเปล่าว่าผมหล่อ ฮ่าๆๆๆ .. แล้วผมก็เป็นคนที่ทำแต้มได้สูงที่สุดต่อการแข่งครั้งนึงด้วย ไม่นับไอ้พี่ตี๋กัปตันทีม(จะนับทำไมล่ะ มันเก่งกว่าผม) ดังนั้น..ผมก็เลยดังนิดๆ และคนเค้าก็มักจะรู้ว่าผมเป็นแฟนกับใคร
เกือบสองอาทิตย์แล้วที่ผมเป็นแฟนกับกิ๊ก .. คนเค้าก็รู้กันในวงกว้างพอสมควร แต่ที่กิ๊กจะให้รู้ไม่ได้ก็คือพวกคนในชมรมคริสต์ ..แหงล่ะ กิ๊กเป็นคาทอลิคที่ค่อนข้างเคร่ง ..เค้าคงคิดว่าผมไม่เคร่งเท่าไหร่ แต่เค้าก็ยังคิดว่าผมนับถือคริสต์อยู่
แน่นอน..ยังคิดว่าผมเป็นเด็กเรียน ชอบอ่านหนังสือ และเป็นเด็กชอบภาษาที่ถูกบังคับเรียนวิศวะเหมือนเดิม ..แต่ไอ้เรื่องพวกนี้มันก็ไม่สำคัญเท่าเรื่องศาสนา นี่ผมยังปวดหัวอยู่เนี่ย!! ว่าจะทำยังไงดี!?
อีตอนจีบๆอยู่ไม่น่ะเท่าไหร่ มีแรงผลักดันไง ..แต่พอจีบติดแล้วเนี่ยสิ .. ทำไมตูจะต้องกระเหี้ยนกระหือรือไปนั่งงกๆฟังบทสวดที่ไม่รู้จักด้วยฟะ ..และที่สำคัญ ทำไมผมจะต้องโกหกแฟนผมด้วยเล่า!?
"ถ้าที่บ้านกิ๊กรู้ว่าเป็นแฟนกับเราจะทำไงเนี่ย" ผมถาม
"ไม่ได้หรอก..ให้รู้ไม่ได้" น้องลักยิ้มทำหน้าสยอง
"ต้องทำตัวเป็นแก๊งค์ชะนีกับอีแอบแบบนี้น่ะเหรอ?"
"ก็จะให้ทำไงล่ะ"
น้องกิ๊กเลิกพูดเรื่อง บาป มานานแล้วตั้งแต่เราคบกัน ..ผมไม่รู้ว่าเค้าไม่ใส่ใจมันอีก หรือ เค้าไม่อยากตอกย้ำว่าตัวเองกำลังบาป กันแน่
"นี่ยังดีหน่อยนะ เป็นคริสต์เหมือนกัน ถ้าทั้งเป็นผู้ชายทั้งไม่ใช่คนคริสต์นี่ ลาขาด"
ฉึก!! เหมือนมีลูกศรอาบยาพิษมาทิ่มแทงกลางใจผม ทุ๊ยย!! ลิเกมากไปแล้ว!! .. ผมแค่จะบอกว่า ผมเป็นอย่างหลัง ผมเป็นผู้ชาย ไม่เชื่อพิสูจน์ได้ ..และผมเป็นไทยพุทธ ..เมื่อซัมเมอร์ที่ผ่านมาเพิ่งจะบวชให้แม่
แล้วผมผิดตรงไหนที่ผมรักกับคนนับถือคริสต์!!?
มารศาสนา ...!
นอกรีต ...!
ตัวกาลกิณี ...!
เหี้ย ...!
เฮ้ยย!!! ไอ้สองคำหลังมันไม่ใช่แล้ว!! ..แต่สองคำแรกมันแวะเวียนมาทักทายสมองผมอยู่ตลอด ..ถึงผมจะหน้าด้านนิดๆ แต่ถ้ามันมากระทบบ่อยๆ หินผาก็กร่อนได้เหมือนกัน!! ... ดอกจิกกกกกกก!! คมอีกแล้วนะมึงงง!!!
ผมยังเป็นรูมเมทไอ้เตอร์เหมือนเดิม ถึงแม้ผมกับน้องลักยิ้มจะเป็นแฟนกัน แต่ก็ใช่ว่าจะต้องได้เสียกัน ..รักนวลสงวนตัวเป็นสิ่งที่ดี ผู้ใหญ่ว่าไว้ ..ดังนั้นผมเลยนั่งด่า นอนด่า กระดึ๊บด่าอยู่ห้องเดียวกับไอ้เตอร์ต่อไป
"ตอนนี้มึงก็ยังตอแหลว่านับคริสต์อยู่ใช่มั้ย" เจี้ยเอ๊ย!! จะพูดขึ้นมาทำหอกไรวะ คนยิ่งเครียดๆอยู่
"เออ!!"
"มึงว่าถ้ามึงบอกความจริง เค้าจะเลิกกับมึงมั้ยวะ" ไอ้ปลวกนี่ยิงคำถามเหี้ยๆอยู่เรื่อยๆ
"คิดยากกว่าข้อสอบจารย์บรรจบอีกมึง" ชื่ออาจารย์คนนึงที่สอนไฟฟ้าพวกผมน่ะ
"เคยทำด้วยเหรอมึงอะ"
"มึงอย่าพูดเยี่ยงกูไม่เข้าสอบเยี่ยงนั้น"
"เอ๋า..กูก็คิดว่ามึงเอาแต่ตามมิสเตอร์สเมลของมึงต้อยๆ" ไอ้เหี้ยนี่ แผลงชื่อเค้าไปเรื่อยเลยเว้ยเฮ้ย!!
"มึงเรียกกิ๊กง่ายกว่ามั้ย" ผมพยายามแนะ
"ไม่อะ กูชอบฉายาที่มึงตั้ง น่ารักดี"
"ชอบแต่เสือกเรียกผิดทุกรอบเนี่ยนะ!?"
"กูจำได้หรอกน่า มิสเตอร์สไมล์ ที่แปลเป็นไทยว่า 'ไอ้ยิ้ม' ไง" มึงจะแปลให้ฟังดูดีกว่านี้ไม่ได้เหรอฟะ!?
แต่ก็ช่างหัวมัน เพราะตราบใดที่มันไม่แผลงฉายาน้องลักยิ้มของผมไปเป็น 'มิสเตอร์สะมอย' ผมก็จะไม่ฟ้อนเล็บใส่มัน
อยู่กับไอ้เตอร์นี่ดีหน่อย ถึงมันจะชอบเริ่มประโยคด้วยเรื่องที่ทำให้ผมเครียด แต่มันก็มักจะจบบทสนทนาด้วยเรื่องที่ทำให้ผมเครียดเรื่องอื่น .. เอ๊ะ! ยังไง!?
เลิกพูดเรื่องไอ้จั๊วนี่ดีกว่า( ชื่อเต็มมันชื่อปีเตอร์ ) พูดแล้วเวียนหัว
ช่วงนี้ผมกับกิ๊กสลับไปชมรมคริสต์บ้าง ชมรมบาสบ้าง ..คือวันไหนเค้าจะไปสวดมนต์ ผมก็จะไปด้วย~.. วันไหนผมจะเล่นบาส เค้าก็จะมาด้วย~ .. คือ ทุกๆคนจะเห็นเป็นแพ็คคู่ พวกในชมรมผมมันตึงตะลึงตึ๊งตึงเสือกรู้กันหมด ..แต่ยกเว้นชมรมคริสต์ที่ไม่มีใครรู้เลยซักคนเดียว ..ผมเข้าใจ.. ถ้าคนในชมรมคริสต์รู้ กิ๊กจะถูกบอยคอต
ณ ห้องชมรมบาส หรือ โรงยิมเก่าของมหาลัย ซึ่งถูกไอ้พี่ตี๋(โบ้ยไปที่มันคนเดียว)ยึดมาเป็นที่ตั้งของชมรมนั้น มีสมาชิกชมรมกว่าเกือบ 30 ชีวิต และสังคญาติของพวกมันอีกไม่ต่ำกว่า 10 คน ... เออ สังคญาติตูด้วยนี่หว่าคนนึง ..ก็น้องลักยิ้มไง
หลังจากซ้อมเสร็จผมก็กระแดะเนียนไปนั่งข้างแฟนผมให้เค้าเอาผ้าขนหนูผืนเล็กๆเช็ดหน้าให้ อา... ทำไมมันชื่นใจมากกว่าการเช็ดเองเยี่ยงนี้
"เล่นในร่มทำไมหน้าดำ" น้องกิ๊กถามผม .. เป็นคำถามที่แบบว่า โหดร้ายมาก
"ตาฝาดรึเปล่า" ผมชักสูญเสียความมั่นใจ
"ไม่รู้ดิ" เค้าพยายามเพ่งมองหน้าผม และยิ่งเขยิบเข้ามาใกล้ เพื่อดูว่า มึงดำจริงหรือเปล่า ?
ด้วยความจัญไรที่มันมีมาแต่กำเนิด ผมเลยเคลื่อนหน้าไปใกล้แก้มเค้ากะจะหอมซักฟอด ..แต่ไม่รู้น้องลักยิ้มไปฝึกวิชาเส้าหลินมาจากไหน หลบได้รวดเร็ว มิหนำซ้ำยังขยี้ผ้าขนหนูลงที่หน้าผมอย่างแรง
"ฉวยโอกาส.." กิ๊กพูดกลั้นหัวเราะ รอยยิ้มเค้านี่มันน่ารักที่สุดในโลกจริงๆ ... อา.. ลักยิ้ม
"เฮ้ยๆๆๆๆๆ" เสียงไอ้พี่ตี๋ "อย่ามาทำวิปัสสนาจารในชมรมบาสเว้ยเฮ้ย"
ศัพท์ชาติไหนวะ งงชิบหาย ..แม่งพูดว่า อนาจาร ตูจะเข้าใจง่ายกว่านี้
"เจือกกก" ผมแกล้งตะโกนกลับไป
"เดี๋ยวเถอะมึง เดี๋ยวกูติดยันต์แปดทิศหน้าชมรมแล้วมึงจะหนาว" คุณพี่เห็นกูหมีแพนด้ารึไงวะ คิดว่าตูกลัวยันต์เนี่ย!?
"ไม่เป็นไร ตูเอาน้องกิ๊กนำหน้าตูก็เข้าได้แล้ว"
"เดี๋ยวกูติดยันต์กันคนน่ารักด้วย"
"แล้วผมจะเข้าไงอะพี่" ไอ้เตอร์สาระแนขึ้นมาทันที เรื่องนี้ไม่พลาดนะมึง
..
ตกเย็น...กิ๊กจะชวนผมไปชมรมคริสต์
"ไปสวดมนต์เหอะ" กิ๊กชวน
แต่มันคงนานเกินไปแล้วมั้ง..ที่ผมโกหกตอแหลเค้าอะ..
"..เราไม่อยากไปอะ" ผมปฏิเสธ
"ทำไมล่ะ" กิ๊กทำหน้างง
"..เราสวดไม่เป็น"
"อะไรนะ?" เค้ายิ่งทำหน้างงหนัก
"เรา...เราไม่ใช่คริสต์อะ" ผมตัดสินใจบอกความจริง
"อะไรนะ!?" กิ๊กถามย้ำ เหมือนกับอยากฟังคำว่า ..ล้อเล่น
"เราขอโทษ"
กิ๊กนิ่งอึ้งไป.. เค้ากำลังคิดอะไรบางอย่าง ผมอยากบอกว่าผมเสียใจ ..ผมรู้ดีว่าเรื่องศาสนาล้อเล่นกันไม่ได้ ..และที่สำคัญที่สุดคือตัวผมก็รู้ดีว่าผมทำเป็นว่าตัวเองเข้าใจในหลักคำสอนของศาสนาเค้า แล้วอ้างนู่นอ้างนี่ จนเค้ายอมให้ตัวเองเข้ามาอยู่ในเส้นทางที่ตัวเองคิดว่าเป็น บาป
"เราไม่ได้ชอบภาษา..จริงๆแล้วเราก็ตั้งใจเอนท์วิดวะไฟฟ้านี่แหละ...เรา.." ผมยังพูดไม่ทันจบเค้าก็พูดแทรกขึ้นมา
"สนุกมากมั้ยเซน ?"
"ไม่ใช่นะกิ๊ก!!"
"เซนคิดว่าตลกมากใช่มั้ยที่อ้างคำสอนของพระเจ้ามาหลอกเรา!!"
"กิ๊ก.."
"เซนคงมองว่าตลกล่ะสิ ที่คนๆนึงเอาแต่กลัวผิดบาปของซาตาน ในขณะที่ตัวเซนเองไม่ได้ทุกข์ร้อนอะไร" น้ำเสียงเค้าฟังดูก้าวร้าวขึ้น ผมเสียใจ ผมไม่ได้อยากให้มันเป็นแบบนี้
"อยากลองใช่มั้ย!? ..อยากรู้ใช่มั้ยว่าถ้ามีคนลองดีกับบัญญัติของพระเจ้าจะเป็นยังไง!?" กิ๊กพูดเสียงดังขึ้นเรื่อยๆ
"นี่ไง! เรากลายเป็นคนบาป สะใจมั้ยเซน!? ..แล้วบทลงโทษของพระองค์ก็คือเรากลายเป็นคนโง่ที่ถูกหลอกใช้ไง! ..พอใจรึยัง!"
"กิ๊ก..แต่เรื่องที่ว่าเรารักกิ๊กมันเป็นเรื่องจริงนะ" แต่ดูเหมือนเค้าจะไม่ฟังที่ผมพูดเลย
"เซนจำได้รึเปล่าว่าตัวเองบอกว่าจะยอมขายวิญญาณให้ซาตานเพื่อเรา"
ผมพยักหน้า
"แล้วมันจะมีประโยชน์อะไร!? ถ้าสำหรับเซน ซาตานไม่ได้มีตัวตนอยู่จริงๆ!!"
"แต่เรารักกิ๊กจริงๆนะ" ตอนนี้ผมรู้สึกว่าตัวเหลือนิดเดียว ผมเถียงอะไรไม่ออก
"เซนรักเราเหรอ?"
"รักสิ!"
"ถ้ารักแล้วทำไมปล่อยให้เราทำบาปล่ะ!?"
คำถามนี้บาดลึกแรงกว่าคำด่ามากมายที่ผมเคยโดน ..
"ขอให้พระเจ้าคุ้มครองนะเซน!" น้ำเสียงกิ๊กฟังดูทั้งเจ็บแค้นทั้งแดกดัน และในขณะเดียวกันก็เหมือนกับเป็นคำลา ..กิ๊กอวยพรผมจบก็เดินไปเข้าชมรมเพียงคนเดียว ..ทิ้งให้ผมยืนกดดันอยู่กับสิ่งที่ผมเลือกที่จะทำเอง
ใช่.. ถึงผมจะไม่เคยรู้เรื่องเกี่ยวกับคำสอนของศาสนาคริสต์เลย แต่พอได้รู้จักกับกิ๊ก เค้าก็คอยย้ำกับผมเรื่องนี้ตลอด ..เค้าพยายามสอนผมในสิ่งที่เค้ารู้ว่าเรื่องพวกนี้มันเป็นบาป ..แต่สิ่งที่ผมทำคือเอาแต่ดื้อด้านที่จะจีบเค้าต่อไป .. แล้วคิดคำลวงโลกฟังดูดีเพื่อที่จะอ้างว่าไม่บาปอยู่เรื่อยๆ
จนท้ายที่สุดเค้าก็ยอม.. แต่สำหรับกิ๊ก สิ่งเหล่านี้มันก็ยังเป็นบาปอยู่ดี!!
..
"แค่กูรักเค้ามันไม่พอจริงๆเหรอวะ" ผมถามไอ้เตอร์
"เฮ้อ..พูดยากชิบหายเลยว่ะ ..ต่างคนต่างมองคนละมุมนี่หว่า"
"...เค้าโกรธกูมากๆเลยว่ะ"
"กูไปคิดอะไรแทนมึงไม่ได้นะเซน..เรื่องของมึง มึงต้องคิดเองว่าทางไหนดีที่สุด สำหรับมึงและสำหรับเค้า ..มึงเคยได้ยินปะ พบกันครึ่งทางอะ"
"ตอนนี้กูว่าแค่ก้าวแรกเค้าก็ไม่อยากจะเหยียบย่างมาหากูแล้วล่ะ"
"มันยากว่ะมึง เรื่องศาสนามันละเอียดอ่อนเกินไป ..ตอนนี้มึงกับเค้าก็เหมือนพูดกันคนละภาษาอะ.. ต่างคนต่างมีเหตุผล แต่อีกคนก็ฟังไม่เข้าใจ" ที่ไอ้เตอร์พูดมันถูกทุกอย่าง ..
เราต่างกันทุกอย่าง
แต่คำถามของผมก็ยังคงไม่ได้รับคำตอบว่า
' แค่ผมรักเค้าอย่างเดียวมันไม่พอเหรอ..!? '
แน่นอน ผมคิดว่าศาสนาพุทธไม่เคยบอกว่าคนจะลงนรกเพราะเป็นพวกรักร่วมเพศ ..แต่ผมเอาเรื่องแบบนี้ไปคุยกับเค้าไม่ได้.. มันฟังดูเห็นแก่ตัวเกินไป
..ก็สำหรับเค้ามันบาป แล้วจะให้ผมว่ายังไงล่ะ!?
"มึงรู้ปะ ตอนน้องแก้มกูยอมแพ้ง่ายๆ ..กูยอมให้ไอ้พี่แวนคาบไปแดกสบายๆ..แล้วก็เอาแต่ตีอกชกหัวตัวเอง ..แต่กับกิ๊กมันไม่ใช่ .. กูว่ากูยอมทำทุกอย่างเพื่อให้เค้ากลับมา"
นี่แหละสิ่งที่ผมคิด..
ผมไม่รู้ว่าตอนนี้กิ๊กกำลังทำอะไรอยู่ .. แต่ผมมีเรื่องมากมายอยากจะคุยกับเค้าจริงๆ
<< Part 4 | Part 5 | Part 6 >>
